Kredyt w rachunku bieżącym

Rachunek bieżący jest to rachunek, na którym każdego dnia przeprowadzane są operacje bankowe wynikające z funkcjonowania przedsiębiorstwa danej jednostki.

 

Służy do katalogowania wpływów zwiększających wartość rachunku, np. otrzymanych kredytów, pożyczek, z tytułu przelewów własnych, przelewów należności. Drugim zadaniem jest ewidencja wypłat z konta, np. środków pieniężnych, rozliczeń związanych ze spłatą kredytu, zobowiązań, opłaceniu podatku, wynagrodzeń pracowniczych, składek oraz innych transakcji obciążających rachunek. Czynności te związane są z opłatami i prowizją, które to bank pobiera w zamian za prowadzenie rachunku bieżącego.

Kredyt w rachunku bieżącym należy do grupy kredytów krótkoterminowych, udzielany, jako kredyt odnawialny na okres do jednego roku. Jest on wykorzystywany do dokonywania płatności obciążających rachunek bieżący, natomiast wywiązanie się z niego następuje po zaksięgowaniu pierwszych wpływów na rachunku.

            Występują dwa rodzaje kredytów w rachunku bieżącym:

·                - kredyt płatniczy,

·                - kredyt otwarty.     

Kredyty i pożyczki bankowe

Państwo powinno ono dążyć do takich zmian w prawie, które będą wpływać pozytywnie na rozwój przedsiębiorstw. Jest to działanie korzystne obustronnie, zarówno dla państwa jak i firm. Z jednej strony przedsiębiorcy będą mogli sprawniej rozwijać swoją działalność, natomiast z drugiej wzrośnie zapotrzebowanie na pracowników, co wpłynie korzystnie na zmniejszenie bezrobocia. Niestety między teorią i praktyką jest spora różnica, ponieważ szczególnie to małe firmy mają duże problemy z pozyskaniem kredytów i pożyczek na finansowanie swojej działalności.

            Pojęcie kredytu oraz pożyczki, biorąc pod uwagę literaturę finansów jest dosyć podobne do siebie. Natomiast regulacje prawne znaczącą wskazują na rozróżnienie pożyczki od kredytu. Zgodnie z ustawą Prawo bankowe z dnia 29 sierpnia 1997 r. umowa kredytu bankowego jest definiowana, jako: „Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu”.

            Kodeks cywilny natomiast określa pojęcie pożyczki, jako: „przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych, co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości”.

       Pomimo tego, iż istnieje wiele form i rodzajów kredytów można wyznaczyć standardowe układy klasyfikacyjne. Biorąc pod uwagę okres, który obejmuje pobranie i spłatę zaciągniętego kredytu wyróżnia się kredyty krótkoterminowe, średnioterminowe i długoterminowe. Banki natomiast stosują różne granice klasyfikacji tych kredytów. Najczęściej kredyty krótkoterminowe udzielane są na czas do 1 roku, średniookresowe najczęściej od 1 roku do 3 lat, natomiast długoterminowe kredyty sięgają dwudziestu lat, a czasami nawet więcej.

            Uwzględniając sposoby operacji kredytowych wyróżniamy kredyt w rachunku bieżącym, kredyt wypłacany jednorazowo, a także kredyt dyskontowy. 

Emisja papierów wartościowych krótko i długoterminowych na rynku kapitałowym do obrotu publicznego i niepublicznego

     Rynek finansowy w potocznym rozumieniu jest to miejsce, w którym dochodzi do zawierania oraz wykonywania transakcji, których przedmiotem są instrumenty finansowe. Zakup papierów wartościowych bezpośrednio od emitenta dokonywany jest na rynku pierwotnym, natomiast, gdy czynność ta nastąpi od poprzedniego właściciela wtedy zakup jest dokonywany na rynku wtórny. Na rynku pierwotnym emisja papierów wartościowych może być zrealizowana w postaci[1].

a) oferty publicznej,

b) oferty niepublicznej.

Business Angels

    Geneza powstania oraz rozwój tzw. Aniołów biznesu związana jest z rosnącym zapotrzebowaniem na kapitał, przy jednoczesnym utrudnionym do niego dostępie. Za miejsce narodzin aniołów biznesu uważa się Dolinę Krzemową w USA. Zjawisko to wywodzi się z postępowania zamożnych przedsiębiorców, którzy wzbogaciwszy się na akcjach firmy high-tech postanowili dalej inwestować swój kapitał, wspomagając tym samym pomysły innych przedsiębiorców. W europie powstała swoistego rodzaju sieć indywidualnych inwestorów, którzy wykorzystując niedofinansowanie sektora MMŚP postanowili wyjść naprzeciw temu problemowi zapełniając lukę w źródłach finansowania. W Polsce aniołowie biznesu pojawili się wraz z transformacją gospodarczą na początku lat 90. Natomiast dopiero rozwój sieci internetowej przyczynił się do zwiększenia zainteresowania ze strony przedsiębiorców tą formą finansowania[1]. 

            Działalność aniołów biznesu jest w poszczególnych krajach zróżnicowana. Utrudnia to jednoznaczne zdefiniowanie tych podmiotów. Nie mniej jednak posiadają one pewne specyficzne cechy:

·         są to osoby fizyczne,

·         odniosły sukces,

·         mają świadomość praw rządzących rynkiem,

·         akceptują ryzyko,

·         wnoszą nie tylko wkład pieniężny, ale też wiedzę.

            Zgodnie z definicją przyjętą przez Waniak-Michalak H. „aniołami biznesu (business angels) są inwestorzy indywidualni wnoszący kapitał do spółki znajdującej się na początkowym etapie rozwoju, bądź firmy wymagającej finansowania w celu realizacji strategii ekspansji. Oprócz dodatkowych funduszy, aniołowie biznesu zapewniają firmie pomoc w zarządzaniu, tworzeniu i realizacji planów strategicznych, kształtowaniu struktury organizacyjnej…”[3].

            Polska sieć aniołów biznesu dopiero podkreśla swoje znaczenie dla przedsiębiorców. W 2004 r. powstało pierwsze Polskie Stowarzyszenie Aniołów Biznesu PolBAN, które należy do Europejskiej Sieci Aniołów Biznesu EBAN. Sieć ta skupia swoją uwagę głównie na firmach, które dopiero rozpoczynają wchodzić w fazy rozwoju[4]. Zainteresowanie i świadomość istnienia aniołów w Polsce wbrew mylnym pozorom jest bardzo duże, ilość zgłaszanych biznesplanów często przekracza kilkadziesiąt miesięcznie. Drugą stroną medalu jest natomiast złe podejście do całej sprawy, wynikające z braku odpowiednich pomysłów, złego przedstawienia szans i zagrożeń wynikających z realizacji projektu czy brak elementarnej wiedzy ekonomicznej są czynnikami dyskwalifikującymi większość przedsiębiorstw ubiegających się o wzięcie pod „skrzydła anioła”. Kolejnym minusem jest ubieganie się o 100% wkład ze strony aniołów biznesu w inwestycje, co odbiega od założeń, według których przedsiębiorca powinien wnieść także wkład własny. Dla inwestora jest to zazwyczaj nie do zaakceptowania, ponieważ wiąże się to z większym, w gruncie rzeczy całkowitym przejęciem ryzyka niepowodzenia działalności. Także dla przedsiębiorcy jest to niekorzystne, ponieważ taki podział wiązałby się z utratą należności decyzyjnej oraz większości udziałów przedsiębiorstwa[5]. 

                Współpraca małych i średnich przedsiębiorstw z aniołami biznesu na pewno może wnieść wkład w wzrost gospodarczy oraz rozwój samego przedsiębiorstwa. Pomimo utraty części mocy decyzyjnych przedsiębiorca może uzyskać w zamian oprócz potrzebnych środków pieniężnych cenną wiedzę, kontakty i doświadczenie anioła, które może się okazać na wagę złota. Niestety nie każdy może skorzystać z tej pomocy. Pomimo dużego zainteresowania ze strony inwestorów, chęcią współpracy oraz zainwestowania w osoby posiadające pomysł na biznes, lub plan podjęcia inwestycji w rozbudowę istniejącego już przedsiębiorstwa w praktyce jeden do trzech projektów na sto jest realizowanych przy udziale aniołów. Wynika to z podejścia osób przesyłających zgłoszenia, często wykazujących brak przygotowania merytorycznego, małą świadomość czy po prostu niską jakość zgłaszanych projektów. Natomiast Polscy przedsiębiorcy wskazują na braki w pomocy doradczej ze strony aniołów biznesu, jednocześnie zgłaszając potrzebę utworzenia sieci bezstronnych doradców.

---

[1] Mikołajczyk B., Krawczyk, Aniołowie biznesu w sektorze MSP, Warszawa 2007. s. 49 i 50.

[2] Waniak-Michalak H., Aniołowie biznesu-alternatywne źródło kapitału dla przedsiębiorców, Euroinfo, nr 10(80), 2005, s. 12-15.

[3] Niemczycka A., Pokonać rynek wysokiego ryzyka.

[4] Waniak-Michalak H., Pozabankowe źródła finansowania małych i średnich przedsiębiorstw, Kraków 2007, s. 168-171.